Amersfoort Jazz 2020 | Film in De Lieve Vrouw

In het kader van festival Rabobank Amersfoort Jazz 2020, dat online live gestreamed wordt op 20 – 22 november 2020, draait in het filmhuis van De Lieve Vrouw op zaterdag 21 en zondag 22 november de spraakmakende docu-film uit september 2019 ‘Birth of the Cool’ van Stanley Nelson jr., over de legendarische jazzmusicus Miles Davis. Aanvangstijd is 12:00 uur. Meer informatie over reserveringen en maatregelen i.v.m. het coronavirus volgen via de kanalen van Amersfoort Jazz en theater De Lieve Vrouw. Bekijk de trailer

Miles
Miles is met afstand de invloedrijkste jazzmusicus van de twintigste eeuw, steeds aan de wieg staand van nieuwe stromingen (zoals bebop aan de zijde van zijn helden Charlie Parker en Dizzy Gillespie, vervolgens als leidinggevende pionier met modale jazz, cool jazz en jazzrock). Mijlpalen waren ‘Birth of the Cool’ (1948), ‘Kind of Blue’ (1959), ‘Bitches Brew’ (1970) en ‘Decoy’ (1983). Miles was bovendien belangrijk voor de doorbraak van twee generaties moderne jazzspelers: Cannonball Adderley, Tony Williams, Dave Holland, Ron Carter, Herbie Hancock, Jack DeJohnette, Keith Jarrett, Chick Corea, Wayne Shorter, Joe Zawinul, John McLaughlin, Mike Stern, Marcus Miller, John Scofield, Darryl Jones, Kenny Garrett en vele, vele anderen. Een aantal van deze musici komen aan het woord in de docu, naast Quincy Jones, een paar van zijn minnaressen en de onvermijdelijke Carlos Santana. De belangrijkste speler aan zijn zijde was John Coltrane, met wie hij een haat-liefde verhouding onderhield.Ook was de blanke pianist Bill Evans een vrucht uit zijn schoot. Miles, als trompettist herkenbaar aan zijn ‘harmon mute sound’ en zijn gefraseerde spel met lange stiltes, maar ook aan zijn Davis was een lichtend voorbeeld voor talloze musici, die zich allemaal schatplichtig noemen aan de Picasso of Jazz.

De film
De Lieve Vrouw omschrijft Miles als “de belichaming van alles wat ‘cool’ is en was truly larger than life. Met zijn prachtige pakken en dure sportwagens was hij een waar stijl-icoon en een magnetische persoonlijkheid, waar zowel vrouwen als mannen voor vielen. Tegelijkertijd was hij een zwarte man in een nog diep racistisch Amerika, raakte hij verslaafd aan zo’n beetje elke substantie en mishandelde hij zijn geliefden. Zo overweldigend divers en fantastisch zijn muziek is, zo vol en dramatisch is zijn leven. Miles Davis leefde zoals hij zijn creativiteit exploreert. Hij verkende elke uithoek, experimenteerde en wisselde net zo snel van bandleden als van vrouwen. Dat zij allemaal vol overgave meewerkten aan deze film en zelf ook al zulke fascinerende persoonlijkheden zijn, maakt deze film tot een must-see waarbij je aan je stoel gekluisterd zit.” TROUW vat het als volgt samen: “Lyriek en zelfdestructie in liefdevol portret van een jazzlegende...”

Richard Brody van The New Yorker schreef in augustus 2019:Some of the film’s most noteworthy sequences involve the racism that Davis endured, and the racial implications of Davis’s public image and rise to fame. The movie highlight Davis’s role, as an elegant, stylish, wealthy, and uncompromising black American, in fostering a sense of racial pride, for which, Heath says, Davis was “Exhibit A.” The drummer Lenny White says, “Miles Davis wore slick clothes, drove fast cars, all the women, and everything. We didn’t just want to play with Miles Davis, we wanted to be Miles Davis.” Niet iedereen is echoer onverdeeld gelukkig met het op het persoonlijke leven inzoomende document, blijkens de opmerking van dezelfde Richard Brody: “Yet it’s hard to imagine those who love Davis’s music finding much to love in the treatment of the music in the film—or those who don’t love it yet being inspired by it, either. ” Lees het hele artikel